vrijdag 8 februari 2013

Priester worden

Priester worden? Onder de mannelijke religieuze instituten heb ik bijzondere achting voor het Instituut van het Mensgeworden Woord (IVE), gesticht door Pater Carlos Miguel Buela in 1984.

Ik appreciëer erg de devotie waamee deze priesters het Heilig Misoffer vieren, hun trouw aan de leer van het Pontificaat, de aanhankelijkheid aan de doctrine van de H. Thomas van Aquino en het frequente gebruik van de toog. Ook trekt mij hun brandende missionarissen geest aan. De priesters van de IVE hebben vaker de rol als pastoor, maar ook andere vormen van apostolaat. Hun apostolische ijver fascineert veel jongeren en bovendien het Instituut van het Mensgworden Woord profiteert van vele roepingen en is een van de weinige religieuze congregatie in hevige groei. Mijn hoop is dat de roepingen van dit instituut nog kunnen vermeerderen, aangezien de Katholieke Kerk vele priesters nodig heeft met een goede ascetische en doctrinele vorming, en vooral rijken in naasteliefde en ijver voor de eeuwige redding van de zielen toegewijd aan het kostbare Bloed van de Goddelijke Verlosser.

Aan de mannen die zich aangetrokken voelen tot het katholieke priesterschap, raad ik aan om een roepingen ervaring op te doen bij het Instituut van het Mensgeworden Woord. Voor informatie kunnen jullie schrijven naar het volgende adres: com.brunssum@ive.org


donderdag 31 januari 2013

Roeping

Aan diegene die vragen “Hoe wordt men zuster?”, moet men duidelijk antwoorden dat om dit soort leven te verkiezen het nodig is om de roeping te hebben. De roeping uit zich meer in de juiste intenties die iemand heeft dan in de gevoelens of dan een aantrekking. Wie zuster wil worden om de nobele reden om zich tot God te wijden en zich in wil zetten voor de redding van de zielen en die met cristenlijke ijver naar de Regel van haar Orde leeft, deze toont de typische tekens van een roeping. Dus wat moet men doen om zich vast te stellen of de wens naar een meer perfekt leven van God komt? Het zou belangrijk zijn zich met een goede geestelijke vader te konfronteren, maar omdat het moeilijk is om iemand te vinden die echt geschikt is voor dit doel, raad ik diegenen aan die geen spirituele vader hebben om contact op te nemen met een streng observerende religieuze orde en aan deze te vragen om enkele dagen bij hun door te brengen om je roeping te onderschijden. Maak attentie op het feit dat de religieuze orde van strenge observatie moet zijn (dus dat de zusters ijverig het religieuze leven lijden) anders riskeer je je roeping te verliezen, zoals het al gebeurt is met andere meisjes. Verder is het ook belangrijk om alles momenteel geheim te houden, dus men moet niet spreken over de wens zich aan God te schenken in een klooster met vrienden en familieleden (ook niet als ze praktiserende katholieken zijn). Vaak zijn familieleden de grootste vijanden van de roeping van hun kinderen. Als ze jullie dus vragen waarom jullie een paar dagen in een klooster door willen brengen, antwoord hen dan dat jullie een retraite willen maken om jullie ziel te “herstellen” (het is geen leugen, het is alleen maar een mentale restrictie die ook geen dagelijkse zonde is). In de paar dagen van roepingsonderscheiding (bijvoorbeel een week) die jullie daar zullen doorbrengen zullen jullie mensen vinden die je helpen zullen te begrijpen of God jullie echt roept tot die staat van perfekter leven.

Wat nog meer te zeggen? Heb moed! Om het religieuze leven te omhelzen is het nodig om heel veel moed te hebben om de tegenspoeden en de banden met de wereld te winnen. Sommige meisjes, ook al hebben ze de roeping, hebben geen kracht om de wereld, de materiele goederen en de andere ijdelheden te verlaten die het seculiere leven infekteren. Als jullie in een klooster willen leven moeten jullie er van bewust zijn dat jullie het doen voor de lieve Jezus, die jullie roept en jullie aan Hem toe trekt met de banden van Zijn onuitsprekelijke liefde. Jullie moeten het voor Hem doen, om Hem vreude te geven en Zijn liefde voor jullie terug te keren.

Als jullie roeping echt is, zoals ik hoop, en als jullie in een goede religieuze orde treden, zullen jullie jullie hart vol dankbaarheid voor de Heer voelen voor de genade die Hij jullie heeft gegeven om jullie naar Zijn navolging te hebben geroept. Alleen God kan die vreden in het hart geven die integendeel heel moeilijk te vinden is in de wereld, waar met vol zit met bezorgdheden en wereldse afleidingen, allemaal dingen die niet bestaan in observerende ordes.

vrijdag 14 december 2012

Dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará


Van de genoemde religieuze instituten wordt aan jullie uitgebreid voorgesteld die van de ’’Dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará’’ (ook Servidoras genoemd), die in weinig jaren meer dan 1.000 leden heeft bereikt en doorgaat met het steeds meer opwekken van het interesse van de jonge vrouwen die zich aangetrokken voelen tot het geconsacreerde leven. Het is al genoeg om te denken dat ze ongeveer een negentig novicen en postulanten hebben, niet meegeteld de talrijke aspiranten. Het is een echte buitengewone steeds doorlopende groei. Alleen God kan de schepper zijn van zo een triomf van liefde!

De Servidoras zijn over het algemeen van het actieve leven, maar zij hebben ook enkele slotkloosters voor hen die zich geroepen voelen tot het contemplatieve leven. Zij van de tak van het actieve leven strijden de goede strijd van het geloof op allerlei gebieden: van het apostolaat met de jongeren tot die met de ouderen, van de naasteliefde tot de armen tot het apostolaat van de culturen, van de externe missies tot het apostolaat in de parochies. Ze zorgen voor kleuterscholen, scholen, uitgeverijen, geestelijke oefeneningen, zomerkampen, verzorging van de gehandicapten en de zieken, apostolaat van de roepingen, materiele hulp van de verhongerde armen, etc. Kortom, overal is er evangelisatie nodig, de Servidoras zijn aanwezig met hun vreugdige en vurige apostolische ijver.

Pater Carlos Miguel Buela, Stichter van de Religieuze Familie van het Mensgeworden Woord (waar de Servidoras de vrouwelijke tak  van zijn), was in staat om aan deze zusters een ‘’apostolische’’ en ‘’missionarische’’ geest over te brengen waarmee men makkelijk aangestoken wordt. In de ‘’Dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará’’ merkt men de ‘’dorst’’ op voor de redding van de zielen die de Heilige Ignatius van Loyola en de Heilige Alfonsus Maria van Liguori ook hadden.

In tegenstelling tot andere religieuze ordes die geen vouwen accepteren die de leeftijd van 35 jaar hebben bereikt, de Servidoras accepteren kandidaten van elke leeftijd, mits zij concrete signale van roeping hebben. De jonge vrouwen die geen goede geestelijke begeleider hebben kunnen vinden, kunnen toch een religieuze ervaring in een van hun kloosters opdoen, waar ze geholpen kunnen worden om een gezonde keuze te maken. Verder is het mogelijk om een goede geestelijke begeleiding te vinden tussen de talrijke priesters van de mannelijke tak van de Religieuze Familie van het Mensgeworden Woord, die een goed doctrineel en spiritueel onderricht zijn.

Zij die verlangen om het geconsacreerde leven in de religieuze familie te omarmen, moeten niet alleen de geloftes van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid afleggen maar ook een vierde gelofte van de slavernij aan Maria, volgens de leer van de Heilige Luigi Maria Grignon van Montfort. Deze gelofte bestaat uit een dochterlijke slavernij van liefde waarmee men zich totaal geeft aan Jezus door middel van Maria.

Het is meeslepend de apostolische ijver te constateren van dit jeugdige religieuze instituut. Hopelijk zet de Heer voort met het overstromen van talrijke roepingen. Er zijn veel zielen nodig die zich toewijden aan het apostolaat, niet alleen op het gebied van de missie buiten, maar ook binnen Europa, waar helaas de secularisatie en het materialisme heersen.

Wie een religieuze ervaring op wil doen bij de Servidoras, of eenvoudig informatie wil vragen over het geconsacreerde leven, kan zich in contact stellen met deze zusters schrijvend naar het volgende e-mailadres: c.sterrederzee@servidoras.org

donderdag 26 april 2012

zaterdag 14 april 2012

Kom en volg Mij

[Uit de gedachten van de Gelukzalige Moeder Maria van Jezus Deluil-Martiny, stichteres van de Congregatie van de Dochters van Jezus’ H. Hart]


“De keuze van God laat zich niet afmeten op onze verdienste; Hij zegt het eerste woord van deze roep aan wie Hij wil; Hij brengt Paulus, Augustinus, Magdalena tot Zich in de diepte van hun tegenstrijdigheden en hun zwakheden. Zijn keuze bindt zich met Zijn genade om de ziel te vormen volgens Zijn heilsplannen indien ze trouw is aan de roepstem.

God roept, Zijn genade daalt neer; het is aan de ziel deze genade vast te grijpen en te beantwoorden aan de roepstem; als ze zich afkeert en als ze weigert, trekt God Zich, na ogenblikkelijke aanbiedingen, terug; en wie kan de geïrriteerde jalouzie van een misprezen goddelijke liefde begrijpen? … Ik heb ontzag voor Jezus die voorbijkomt…”

“We kunnen de vrijheid slechts gebruiken om haar aan iets te onderwerpen. Geven we de voorkeur aan onze God, onze goede Meester, een schepsel of een verlangen van ons hart? Zouden de engste, de meest toegewijde menselijke affecties niet de minste weerstand kunnen legitimeren aan de wil van God? Wat zou ik kunnen beminnen? Jezus Christus is de Enige Beminnenswaardige… Bij de dood zou ik slechts Hem bemind willen hebben… Om goed in deze wereld te leven, moet ik de zonde afwerpen, de gelegenheden daartoe vluchten, de wereld en degene die in de wereld is, haten. Zal dit me gemakkelijk zijn, ik, die natuurlijkerwijs bemin wat het bemint en die de moeilijkheden vreest?...”

woensdag 15 februari 2012

Dochters van het Hart van Jezus

In 2002, een priester vroeg mij of ik hem zou vergezellen in de kapel van een klooster klooster voor hem te dienen Mass er moest vieren.Ik nam de kleren en we vertrokken. Ik was verrast door de vroomheid van de zusters en de zorg waarmee ze deelnamen aan de H. Mis Dit waren de Dochters van het Hart van Jezus Christus, een religieuze orde gesticht door de zalige Mary Deluil Martiny, wiens lichaam intact gebleven sinds 1884. Zijn biografie gebouwd me veel.

De Dochters van het Hart van Jezus te brengen vele uren per dag in gebed tot de strafbare feiten aan het Hart van Jezus, voor de overwinning van God over de vennootschap, die plots tegen de Kerk (zoals metselwerk), aan de heiligschennis te repareren tegen de Heilige Sacrament, voor velen heilige priesters en andere vrome intenties. Toch hebben ze de prachtige toewijding om elke dag reciteren van de laatste zeven woorden van Jezus aan het Kruis.Sommige jonge mensen die al enige tijd doorgebracht in hun klooster van Venetië vertelde me dat ze werden enthousiast door de sfeer van ijver en vroomheid die de overhand heeft. Ze hebben beschreven mij als een oase van rust voor de ziel.

Ik ben blij dat de Dochters van het Hart van Jezus hebben trouw blijven aan de katholieke leer en hun oude kleren, hetzelfde als was hun stichter. Spiritualiteit heeft een,, smaak "jezuïet kunnen worden opgegeven, dat het is gekoppeld aan de spiritualiteit van de heilige Ignatius van Loyola, de heldhaftige stichter van de Sociëteit van Jezus. Ik beschouw hun religieuze orde is een van de beste vrouwelijke orders sluiten.


Jongeren die willen een paar dagen van spirituele retraite door te brengen in het klooster, om hun eigen roeping te onderscheiden, kan contact met hen opnemen door te schrijven naar deze adressen:


Töchter van Herzens Jesu
Schulgasse 2 6060 Hall in Tirol
Oostenrijk

Klooster van het Heilig Hart van Jezus
68, van Traverse Servianne
drie Lucs
13012 Marseille
Frankrijk

Figlie del Cuore di Gesù
Via Navarrino 14
30126 Venezia - Lido
Italia

Figlie del Cuore di Gesù
Via dei Villini 34
00161 Roma
Italia

St. Josefsklösterli Scwyz
CH-6430
Zwitserland

Sestre Kceri SRCA Isosova
Trg. Hrvatskih branitelja 8A
HR-47206 Lasinja
Kroatie

zondag 12 februari 2012

De Kerk

[In de geschriften van Maria Moeder van Jezus Deluil Martiny]

"De Kerk, in verschillende delen van zijn leven, weerspiegelt, als een zeer trouwe spiegel, het leven van Jezus, het Hoofd en Bruidegom. Alle mysteries, alle daden van het leven van onze Heer werd het onderwerp van speciale eerbetoon en bijzondere bronnen van de genade, toegepast met meer of minder overvloed, op basis van tijden, gevaren of de behoeften van de kerk. "

"Wees niet bang grote gevaren voor de Kerk: dit is niet de Kerk in gevaar, het heeft het woord van Jezus Christus, en niets kan schudden. Die risico lopen zijn de dissidenten en tegenstanders van elke soort ... "

"In extreme pijn en het lijden dat de universele Kerk, in deze helse onderdrukking van de mensen van het geloof, in dit desolate harten van de christenen, en deze woede tegen de religieuze orden, moeten we niet proberen om een ​​paar handen te verzamelen in de smeekbede dat blijven stijgen naar de hemel, op een paar harten die huilen onophoudelijk genade, en voortdurend het aanbieden van het Bloed van onze Heer en in een slechte reparatie offers van zoveel misdaden, en voor het einde van de kwaden ongehoord Kerk. "

"Ah! Ik hou van de snelheid van onderwerping aan Rome! Dit is de stenen boerderij die er zijn, geen waarheid. "

"'Het Christus nam om te lijden en dus vul in zijn heerlijkheid' (LC24, 26), is het noodzakelijk dat de Kerk en de zielen gaan via dezelfde weg. De Kerk niet slechts een dag leeft bij de martelaren vielen, zoals valt de winter sneeuwvlokken, niemand zou nog niet gedacht hebben dat alles verloren was? Nee, was hun bloed de voorbereiding van de triomfen van de toekomst! We leven niet voor onszelf, moeten we alles in Gods bedoelingen. "

"Satan heeft als doel, het ideaal van sekten is om de wereld Jezus Christus te jagen, om alle herinnering aan zijn leer af te schaffen en de zielen rukken, dus we moeten lief Jezus Christus, we verenigen om Jezus Christus, imiteren Jezus Christus, het winnen van zielen voor Jezus Christus. "

woensdag 4 januari 2012

Men moet de roeping tot het religieuze leven niet weigeren

De Heilige Alfonsus de Liguori vertelt in zijn teksten dat er in het beroemde romaanse college van de Jezuieten een jongeman was met veel kwaliteiten. Tijdens de Geestelijke Oefeningen vroeg hij aan zijn biechtvader of het zonde was om de roeping tot het religiueze leven te weigeren. Zijn biechtvader antwoorde hem dat het, in zich, geen zware zonde is omdat de roeping een aanrading van God is, en geen order; maar het weigen zou wel het eeuwige welzein van de ziel in gevaar brengen, zoals het met velen gebeurt is die op deze manier in de hel terechtgekomen zijn. De jongeman ging niet in op zijn roeping en ging ergens ander studeren waar hij al spoedig het gebed en de sacramenten begon te verlaten, uiteindelijk gaf hij zich aan een zondevol leven. Een nacht, toen hij de trap af ging in het huis van een zondige vrouw, raakte hij gewond door een tegenstander. Enkele Priesters haaste zich naar hem toe om hem de Sacramenten toe te dienen maar hij blies zijn laatste adem uit al voor ze aangekomen waren en hij ging precies dood voor het college van de Jezuieten die hij verlaten had. Volgens de Heilige Alfonsus wilde God in dit de straf laten zien die de jongeman verdiend had wegens de minachting die hij had gehad voor zijn roeping.